Του Ιορδάνη Γκεοργκίεφ, Αρχισυντάκτη του Doxologia Infonews
Η ιστορική επίσκεψη της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, στα όρια της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας και η συλλείτουργος Πατριαρχική Θεία Λειτουργία στην Ιερά Μονή Ρίλας αναδείχθηκαν σε σαφή λυδία λίθο για την πνευματική κατάσταση της κοινωνίας μας. Έφεραν στην επιφάνεια όχι απλώς πολιτικά πάθη, αλλά βαθιά πνευματική αγραμματοσύνη, σχίσμα στην καρδιά και, κυρίως, μια σοκαριστική, παμφάγα υποκρισία.
Από τη μία πλευρά αυτού του θλιβερού νομίσματος στάθηκαν εκείνοι που μπορούμε χωρίς δισταγμό να αποκαλέσουμε «Χριστιανο-ταλιμπάν», φαρισαίους και θρησκευτικούς εκφυλισμένους, των οποίων η δραστηριότητα χρηματοδοτείται αδρά από τη Μόσχα. Η πρόκληση στην Ιερά Μονή Ρίλας, όπου ένας αυτόκλητος προβοκάτορας τόλμησε να κραυγάσει «Ανάθεμα» —χωρίς καν να κατανοεί την ιερή σημασία αυτής της λέξης, πότε επιβάλλεται και γιατί— αποτελεί την κορύφωση του παραλογισμού. Αυτό συνέβη τη στιγμή που ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος μνημόνευσε το όνομα του Μητροπολίτου Κιέβου Επιφανίου στα Δίπτυχά του, αναγιγνώσκοντάς τα ενώπιον του ευσεβούς λαού κατά την Πατριαρχική Θεία Λειτουργία.
Το άτομο αυτό είναι σαφές προϊόν ενός συγκεκριμένου, αλλά δυστυχώς θορυβώδους στρώματος μεταξύ των πιστών στη χώρα μας —ένα συνονθύλευμα πρώην κομμουνιστών, πρακτόρων της Κρατικής Ασφάλειας, ανθρώπων που πέρασαν από διάφορες σέκτες και μετατράπηκαν σε φανατικούς λάτρεις της Ρωσίας. Οι άνδρες της Εθνικής Υπηρεσίας Προστασίας (NSO) απομάκρυναν τον προβοκάτορα, αλλά οι ενέργειές τους σε αυτή την κατάσταση ήταν εντελώς ανεπαρκείς. Το υποκείμενο αυτό δεν έπρεπε απλώς να απομακρυνθεί, αλλά να παραδοθεί αμέσως στην αστυνομία και να συλληφθεί, καθώς διέπραξε σαφή λεκτική επίθεση και απαράδεκτη πρόκληση εναντίον ενός παγκόσμιου θρησκευτικού ηγέτη μέσα σε ένα ορθόδοξο ιερό σέβασμα. Η Ορθοδοξία δεν είναι αναρχία, αλλά ευλάβεια, κανονική τάξη και αγάπη.
Από την άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος, όμως, εμφανίστηκε ένα εξίσου απωθητικό φαινόμενο: το κύμα των εγκωμιαστικών άρθρων και τυραννών, προϊόντων καθαρής καιροσκοπικής κολακείας, που παρατηρούμε τις τελευταίες ημέρες. Ξαφνικά, ο χώρος του Facebook και τα ΜΜΕ πλημμύρισαν από κείμενα καθηγητών, δημοσίων προσώπων και «μανιακών» του διαδικτύου, οι οποίοι συναγωνίζονται στο ποιος θα κολακεύσει περισσότερο τη μορφή του Οικουμενικού Πατριάρχου. Έφτασαν στο σημείο αυτοί οι όψιμοι «υπερασπιστές» να εκθέτουν τη μνήμη των αγίων, αποσπώντας από το πλαίσιο λόγους τους, για να αποδείξουν τι είχαν πει κάποτε για τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, πώς αυτός ήταν ο αληθινός εκλεκτός και άλλα παρόμοια φθηνά επιχειρήματα.
Ρωτώ αυτούς τους σύγχρονους φαρισαίους και κόλακες: σύμφωνα με την άθλια λογική σας, εάν κάποιος γέροντας πριν από χρόνια είχε πει κάτι αρνητικό για τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και στη συνέχεια αγιοκατατασσόταν, θα υποστηρίζατε και πάλι σήμερα την Αυτού Θειοτάτη Παναγιότητα; Φυσικά και όχι! Διότι είστε υποκριτές. Δεν αγαπάτε ούτε την Εκκλησία ούτε τον Οικουμενικό Πατριάρχη. Απλώς αναζητάτε την προσοχή και την εύνοιά του, επειδή αυτή τη στιγμή είναι ο ισχυρός της ημέρας!
Ο παραλογισμός αυτής της δουλοπρέπειας είναι σάπιος εκ θεμελίων. Η αλήθεια είναι ότι, εάν αγαπούσατε πραγματικά τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, θα πιστεύατε ανεπιφύλακτα στους Ιερούς Κανόνες, στην αιωνόβια παράδοση της Εκκλησίας και, κυρίως, στην Αγία Τριάδα. Διότι ο Προαιώνιος Θεός, στην πρόνοιά Του, υπέδειξε και εξέλεξε τον τότε Μητροπολίτη Γέροντα Χαλκηδόνος (προηγουμένως Μητροπολίτη Φιλαδελφείας) Βαρθολομαίο ως τον 270ό Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως — Νέας Ρώμης και Οικουμενικό Πατριάρχη. Στις 2 Νοεμβρίου 1991 ενθρονίστηκε στον Οικουμενικό Θρόνο με το θέλημα και την παραχώρηση του Θεού, και όχι με τη δύναμη των ανθρωπίνων κολακειών.
Εφόσον ο ίδιος ο Χριστός ἵσταται όπισθεν του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, εκείνος δεν έχει ανάγκη από τη δική σας ανθρώπινη προστασία, από παθητικές τυράννες και κούφια λόγια! Εάν όλοι αυτοί οι κόλακες πίστευαν πραγματικά στον Χριστό με όλη τους την καρδιά, θα είχαν ακλόνητη εμπιστοσύνη στην Εκκλησία και στη συνοδική της εκλογή —ότι ακριβώς ο Γέρων Χαλκηδόνος Βαρθολομαίος έπρεπε να επωμιστεί τον βαρύ σταυρό της Οικουμενικής διακονίας.
Εγώ, ως Ορθόδοξος Χριστιανός, που πιστεύω στον Χριστό με όλη μου την καρδιά και την ψυχή και έχω πλήρη εμπιστοσύνη στην Εκκλησία και την εκλογή της, δεν έχω ανάγκη από ανθρώπινα όντα να μου πουν ποιος είναι ο Οικουμενικός Πατριάρχης —εάν είναι κανονικός ή εάν είναι «αιρετικός» και «υπηρέτης του διαβόλου», όπως κραυγάζουν οι φανατικοί. Και οι δύο πλευρές σε αυτή την τεχνητή διαμάχη αντιπροσωπεύουν το ίδιο ολέθριο φαινόμενο. Εκείνοι που τον μισούν και εκείνοι που εξωτερικά τον υπερασπίζονται και τον κολακεύουν για προσωπικό όφελος, κινούνται από την ίδια πηγή —τον εχθρό του ανθρωπίνου γένους, τον Διάβολο. Τα υπόλοιπα είναι κούφια λόγια.
Απευθύνομαι απευθείας σε εσάς, αγαπητοί κόλακες, που πριν από 2, 3, 5 ή 8 χρόνια βρίζατε δημόσια τον Οικουμενικό Πατριάρχη και τον κατηγορούσατε για την Ουκρανία: πώς ξαφνικά, μέσα σε μια νύχτα, ξυπνήσατε ως οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές του; Μέχρι πριν από μια εβδομάδα, οι ίδιοι εσείς γράφατε άρθρα ότι τα μοναστήρια στη Βόρεια Ελλάδα δεν ήταν ελληνικά και ότι τα βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής από τον Πρώτο και Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο απλώς πήραν τα ιερά κειμήλια από εκεί για να τα «σώσουν» από τους Ορθοδόξους Έλληνες. Τι παραλογισμός! Σήμερα, παρασυρόμενοι από τη συγκυρία, γράφετε ακριβώς το αντίθετο. Γιατί δεν πάτε να πείτε αυτά τα ανόητα λόγια κατά πρόσωπο στον Οικουμενικό Πατριάρχη; Δεν μπορείτε και δεν θα το κάνετε, διότι είστε φαρισαίοι —ακριβώς οι ίδιοι με εκείνους που τον υβρίζουν από τον άμβωνα ξένων γεωπολιτικών συμφερόντων.
Δυστυχώς, στη Βουλγαρία η πλειονότητα των Χριστιανών είναι θεολογικά αγράμματοι, αδαείς και απαίδευτοι. Ακόμη και οι καθηγητές θεολογίας στους ακαδημαϊκούς μας κύκλους είναι κατώτεροι των περιστάσεων —πράγματι όχι όλοι, αλλά αυτή η πνευματική και διανοητική κατάπτωση δεν είναι πλέον σπάνιο φαινόμενο. Όταν λείπει η βαθιά ρίζωση στην Ιερά Παράδοση, τη θέση της παίρνει ο φανατισμός ή η δουλοπρέπεια.
Η Αυτού Θειοτάτη Παναγιότης κατηγορείται συχνά από τους οπισθοδρομικούς κύκλους ότι είναι «οικουμενιστής», προσδίδοντας σε αυτή τη λέξη κακία και καταδίκη. Μα η ίδια η Εκκλησία μας, εκ φύσεως, είναι οικουμενική! Ο ίδιος ο Χριστός ήταν «οικουμενιστής» με την αληθινή, βαθιά έννοια της λέξης —επειδή η σωτήρια αγάπη Του αγκαλιάζει όλο τον κόσμο. Ο Χριστός δεν χωρίζει τους ανθρώπους σε κατηγορίες, σε δικούς μας και ξένους. Αυτό ακριβώς πράττει και ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος στην οικουμενική ποιμαντορική διακονία του —κηρύσσει την ενότητα. Οι μοντερνιστές, από την άλλη, τον επαινούν, προσπαθώντας να τον ιδιοποιηθούν ως δικό τους μεταρρυθμιστή. Όμως ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος δεν είναι μοντερνιστής. Κρατά αυστηρά την κανονική εκκλησιαστική αιωνόβια παράδοση, αλλά τη μετουσιώνει αποκλειστικά μέσα από το πρίσμα της αγάπης του Χριστού.
Σταματήστε, αγαπητοί κόλακες! Σταματήστε να χρησιμοποιείτε τον Οικουμενικό Θρόνο για προσωπική προβολή και καιροσκοπικά παιχνίδια. Η Μητέρα Εκκλησία δεν έχει ανάγκη από ψεύτικη έγνοια και φαρισαϊκές τυράννες. Έχει ανάγκη από καθαρές καρδιές, πιστότητα στους Ιερούς Κανόνες και ζωντανή, βιωματική πίστη στον Κύριο Ιησού Χριστό. Τα υπόλοιπα εκ του πονηρού εισίν.
Είναι μάλιστα λίγο να γράψω: Πανάξιος! Πανάξιος!