Obrzęd podniesienia św. Krzyża w stołecznej katedrze | ZDJĘCIA

In other languages: BG


Święto Podwyższenia Krzyża Pańskiego zostało ustanowione na pamiątkę jego odnalezienia w 325 lub 326 roku przez św. cesarzową Helenę. Niedługo po tym fakcie, w miejscu Golgoty i Grobu Pańskiego rozpoczęła się budowa bazylik Martyrium oraz Zmartwychwstania Pańskiego. Miało to miejsce w 335 roku. W nawiązaniu do tych wydarzeń, jak również poświęcenia bazyliki Anastasis w dniu 13 lub 14 września, zaczęto uroczyście obchodzić święto odnalezienia Krzyża Pańskiego. W V wieku, według świadectwa Lekcjonarza Jerozolimskiego, na drugi dzień po święcie poświęcenia, św. Krzyż był udostępniany wiernym. Z tego zwyczaju powstało osobne święto, które rozpowszechniło się w całym chrześcijańskim świecie.

W Tradycji Cerkwi prawosławnej św. Krzyż odwołuje się do śmierci Chrystusa na Golgocie. Będąc narzędziem kaźni, św. Krzyż stał się orężem zbawienia, symbolem zwycięstwa nad śmiercią.

Nieodłączną cechą święta Podwyższenia Krzyża Pańskiego jest obrzęd wyniesienia i podniesienia św. Krzyża odbywający się na jutrzni bezpośrednio po wielkiej doksologii wyłącznie w świątyniach katedralnych. Biskup stojąc pośrodku świątyni na podwyższeniu zwanym katedrą, błogosławi św. Krzyżem cztery strony świata, przy czym wschód błogosławiony jest dwukrotnie. Błogosławieństwo odbywa się w ruchu wertykalnym opuszczając go na wysokość łokcia od ziemi i wznosząc go wysoko nad głową. Przy każdym błogosławieństwie diakon wygłasza następujące prośby: “Zmiłuj się nad nami, Boże, według wielkiego miłosierdzia Twego, modlimy się do Ciebie, wysłuchaj nas, Panie, i zmiłuj się, wołajmy wszyscy”. Zwracając się ku zachodowi mówi: “Jeszcze módlmy się za metropolitę naszego imię i za biskupa naszego imię., za całe duchowieństwo i lud, wołajmy wszyscy”. Zwracając się ku południu diakon mówi: “Jeszcze módlmy się o zachowanie w opiece Bożej naszej ojczyzny, za jej władze i wojsko, wołajmy wszyscy”. Obróciwszy się ku północy diakon aklamuje: “Jeszcze módlmy się za każdą duszę chrześcijańską, cierpiącą i zasmuconą, o zdrowie, zbawienie i odpuszczenie grzechów potrzebujących, wołajmy wszyscy”. Zwróciwszy się ponownie ku wschodowi diakon wygłasza: “Jeszcze módlmy się za wszystkich służących i kiedyś służących w tej świętej świątyni, ojców i braci naszych, o ich zdrowie, zbawienie i odpuszczenie grzechów, wołajmy wszyscy”. Przy każdej z próśb chór śpiewa stokrotnie Panie zmiłuj się. Po obrzędzie podniesienia św. Krzyż złożony zostaje na pulpicie pośrodku świątyni. Następnie wierni oddają mu pokłon i uwielbienie.

W wigilię święta Podwyższenia Krzyża Pańskiego, całonocnemu czuwaniu w katedrze św. Marii Magdaleny w Warszawie przewodniczył Jego Eminencja metropolita Sawa w asyście miejscowego duchowieństwa i gości. Śpiewał chór prowadzony przez protodiakona Sergiusza Bowtruczuka. W trakcie nabożeństwa, miało miejsce uroczyste wyniesienie św. Krzyża na środek świątyni, po którym Jego Eminencja dokonał obrzędu podniesienia św. Krzyża.

zdjęcia: diakon Igor Kutovyi

tłumaczenie tekstów liturgicznych podano za: liturgia.cerkiew.pl

Źródło: orthodox.pl

DONATE TO DOXOLOGIA INFONEWS

BANK: Eurobank Bulgaria AD (Postbank)

IBAN: BG46 BPBI 8898 4030 6876 01

or through PayPal