«Αν το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως είχε δώσει τον Τόμο αυτοκεφαλίας της ΜΟΕ Αρχιεπισκοπής Αχρίδος, θα σήμαινε αποπροσωποποίηση της Μακεδονικής Εκκλησίας, απώλεια ταυτότητας, απώλεια των εκκλησιών της διασποράς, απώλεια της Μονής Μπίγκορσκι…» είπε ο Σέρβος προπαγανδιστής και διαδότης της αίρεσης του «σερβικού κόσμου» Δρ. Αλεξάντερ Ράκοβιτς σε συνέντευξή του για την οργάνωση NewASNOM. Ο κ. Ράκοβιτς είναι σύμβουλος έρευνας στο Ινστιτούτο Νέας Ιστορίας της Δημοκρατίας της Σερβίας.
Σύμφωνα με τα λόγια του, τα οφέλη από την αναγνώριση της λεγομένης «Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία» Αρχιεπισκοπής Αχρίδος από της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, όχι από του Οικουμενικού Πατριαρχείου, είναι «μεγάλα».
Λέει ότι αφού ο Σέρβος Επίσκοπος Φώτιος ανακοίνωσε σε κήρυγμα στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη ότι η Σερβική Εκκλησία και η Αρχιεπισκοπή Αχρίδος (ΑΑ) επρόκειτο να λύσουν το πρόβλημα της αυτονομίας και αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας στη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας, μόνο τότε το Οικουμενικό Πατριαρχείο αρχίζει «να παρεμβαίνει» για να «δείξει ότι ελέγχει την κατάσταση». Αυτό είναι απόλυτο ψέμα! Η Εκκλησία στη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας απευθύνει το Έκλιτον στη Μητέρα Εκκλησία εδώ και χρόνια για να επιλύσει το κανονικο-εκκλησιαστικό της πρόβλημα.
Είναι απολύτως φυσιολογικό η Μητέρα Εκκλησία όχι μόνο να παρεμβαίνει, αλλά και να λύνει αυτό το πρόβλημα, αφού είναι στην αρμοδιότητα της.
«Κανείς δεν τους έχει καλέσει και δεν τους ζήτησε να λύσουν το πρόβλημα, γιατί αυτό είναι ένα εσωτερικό ζήτημα που πρέπει να λυθεί από τη Σερβική και τη Μακεδονική Εκκλησία. Στη συνέχεια ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως έφθασε στην απόφαση που αποκαθιστά το καθεστώς της κανονικής ενότητας της ΜΟΕ, η οποία θα πρέπει να ξεκαθαρίσει το καθεστώς του. Να μπορέσει να διακονήσει, να συμμετάσχει, να εξομολογηθεί όλα τα ιερά μυστήρια της ΜΟΕ. Αλλά έπαιξε άσχημα αυτό το παιχνίδι γιατί έστειλε μια επιστολή στη Σερβική Εκκλησία, η οποία ήταν η ίδια επιστολή που έστειλε στο Πατριαρχείο Μόσχας σχετικά με τη διαμάχη στο Κίεβο. Πώς ο Πατριάρχης με έδρα στην Κωνσταντινούπολη έλυσε αυτή τη διαμάχη στο Κίεβο, βλέπουμε τώρα. Καταστροφή. Είναι όλα στο πλαίσιο. Και ο πόλεμος στην Ουκρανία… είναι όλα στο πλαίσιο αυτής της παγκόσμιας κατάρρευσης και των αναγκαστικών αποφάσεων. Και ήταν ξεκάθαρο ότι ήταν έτοιμος να παρέμβει, όχι τόσο λόγω του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, λόγω κάποιων εξωτερικών παραγόντων. Να παρέμβει, να παρέμβει σε αυτό το θέμα εκεί που δεν το ζήτησε κανείς», λέει ο προπαγανδιστής Ράκοβιτς.
Όλα όσα είπε είναι απόλυτο ψέμα και οι ρωσικές αφηγήσεις που κατηγορούν τον Οικουμενικό Πατριάρχη για τον πόλεμο στην Ουκρανία, που ξεκίνησε μόνο η Ρωσία και η Εκκλησία της, εν όψει της αίρεσης του «ρωσικού κόσμου» και του ρωσικού ιμπεριαλισμού.
Ο Δρ Αλεξάντερ Ράκοβιτς, σέρβος εκκλησιαστικός ιστορικός, με ενεργό ρόλο στη σερβική εκκλησιαστική πολιτική, πρώην σύμβουλος του προέδρου Βούτσιτς και θεωρητικός του λεγόμενου «Σερβικού κόσμου», κατ’ αναλογία με το δόγμα του «Ρωσικού κόσμου», στράφηκε με σφοδρότητα εναντίον του Οικουμενικού Πατριαρχείου και προσωπικά κατά του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, με σκοπό να προκαλέσει αποστροφή και μίσος, και να εκτρέψει την Αρχιεπισκοπή Αχρίδος από την κατεύθυνσή της προς την Πρωτόθρονο Μητέρα Εκκλησία.
Είναι κατανοητό γιατί αυτός ο Σέρβος προπαγανδιστής και πληρωμένος Ρώσος συκοφάντης διαδίδει τα ψέματα της Μόσχας. Αυτό συμβαίνει γιατί η Σερβία παρομοιάζεται με τη Ρωσία και η Σερβική Εκκλησία με τη Ρωσική Εκκλησία. Δεν υπάρχει διαφορά. Και στα δύο διαδόθηκαν οι εκκλησιολογικές αιρέσεις, οι αιρέσεις του «Ρωσικού» αντίστοιχα του «Σερβικού κόσμου», η αίρεση του αγιοσαββατισμού αντίστοιχα η ιδεολογία της «τρίτης Ρώμης» κ.λπ. Και οι δύο Εκκλησίες έχουν υποκινήσει, ενθαρρύνει τη διάπραξη εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας – αντίστοιχα στις χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας, Ουκρανίας, Γεωργίας, Τσετσενίας κ.λπ.
Αμφισβητεί, μάλιστα, την πρωτοκαθεδρία του Οικουμενικού Πατριαρχείου και το προνόμιό του να δέχεται έκκλητο προσφυγή. Λέει ψέματα υποστηρίζοντας ότι η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία ήταν η πρώτη που ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τη «Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία» και της χορήγησε «νόμιμο Τόμο». Μάλιστα, θεωρεί τον Οικουμενικό Πατριάρχη ως αποκλειστικό υπεύθυνο για την εκκλησιαστική κατάσταση στην Ουκρανία, χαρακτηρίζοντάς την ως «καταστροφή».
Σύμφωνα με τον προπαγανδιστή, μια τέτοια απόφαση θα σήμαινε ότι δεν θα υπήρχε «Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία (ΜΟΕ)», αλλά μόνο η Αρχιεπισκοπή Αχρίδος, της οποίας η περιουσία και δικαιοδοσία είναι μόνο εντός των συνόρων της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας, και οι εκκλησιαστικές περιουσίες στο εξωτερικό γίνονται στη δικαιοδοσία της Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Φυσικά, για ορισμένους εξαιρετικά αναλφάβητους σχετικά με το κανονικό δίκαιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, είναι απολύτως κατανοητό να το θεωρούν αυτό ως «κάτι λάθος». Αντιθέτως, αυτό που κάνουν και ότι ασκούν θρησκευτική δραστηριότητα έξω από τα καθορισμένα τους όρια είναι απόλυτη κανονική παραβίαση. Και η διακονία ορισμένων επισκόπων πολλών δικαιοδοσιών σε μια πόλη ή/και περιοχή είναι μια απόλυτη κανονική ανωμαλία.
«Στην πραγματικότητα, η ΜΟΕ διψούσε για αυτοκεφαλία, ήθελε αυτοκεφαλία. Είναι ξεκάθαρο. Αν η Κωνσταντινούπολη είχε παρέμβει με κάποια δική της αντικανονική απόφαση, είχε δώσει αυθαίρετα αυτοκεφαλία στη μακεδονική εκκλησία, τότε οι αποφάσεις για μια τέτοια επιστροφή στην κανονική ενότητα της μακεδονικής εκκλησίας θα είχαν φανεί. Μία από αυτές τις αποφάσεις είναι η Μονή Μπίγκορσκι και όλα τα μοναστήρια που υπάγονται στην εξουσία της να γίνουν σταυροπυγιακά μοναστήρια του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στην επικράτεια της Μακεδονίας. Υπό τη δικαιοδοσία της Κωνσταντινούπολης. Η Μακεδονική Εκκλησία θα έχανε την ταυτότητά της και η επικοινωνία θα γινόταν αποκλειστικά με την Αρχιεπισκοπή Αχρίδος. Όλες αυτές οι αποφάσεις είναι επιζήμιες για τη μακεδονική ταυτότητα, ιδιαίτερα στη διασπορά.
Για να είμαι ειλικρινής, μέχρι το τέλος δεν πίστευα ότι η Μακεδονική Εκκλησία θα άντεχε στις επιθέσεις του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και με ανησύχησε η αναχώρηση της μακεδονικής αντιπροσωπείας στην Κωνσταντινούπολη. Τις έξι μέρες που πέρασαν εκεί. Φυσικά, είχα απόλυτη εμπιστοσύνη στον Μητροπολίτη Πέτρο, στον Μητροπολίτη Τιμόθεο, στους επισκόπους, στους οποίους όλα ήταν ξεκάθαρα. Κατά μία έννοια φοβόμουν μήπως ο Αρχιεπίσκοπος Στέφανος υποκύψει σε κάποια πίεση, αλλά ούτε υπέκυψε στις πιέσεις ούτε υπέγραψε κάτι που του πρόσφεραν οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης να υπογράψει. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό», λέει ο Ράκοβιτς.
«Για αυτόν, το πιο σημαντικό είναι ότι η ΜΟΕ-ΑA έλαβε έναν Τόμο αυτοκεφαλίας από την Ορθόδοξη Εκκλησία και αυτό είναι αποδεκτό και από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία.
Η Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία αναγνωρίζεται με αυτό το όνομα, την ταυτότητα και ό,τι απορρέει από αυτό. Οι Ελληνικές Εκκλησίες δεν έχουν αποφασίσει ακόμη για το καθεστώς του, ούτε έχουν αποδεχτεί τον Τόμο της Σερβικής Εκκλησίας. Με τον Τόμο που εκδόθηκε στο Βελιγράδι, όλες αυτές οι εκκλησίες και τα μοναστήρια μας, ας πούμε το Staro Nagoricane, το Lesnovo, η εκκλησία του Αγίου Νικήτα, η Μονή Μαρκόβου… διατίθενται προς χρήση της MOΕ. Είναι στην κανονική σειρά της Σερβικής Εκκλησίας, αλλά δίνονται για χρήση της ΜΟΕ. Υπάρχει μια ορισμένη διπλή αρμοδιότητα, γιατί το γεγονός είναι ότι η MOΕ είναι στη θέση του και το άλλο είναι το ιστορικό, δηλαδή ότι η Σερβική Εκκλησίας συνεχίζει να έχει κανονική κηδεμονία σε όλα τα ιερά που έχτισε ο σερβικός λαός στη Μακεδονία», είπε ο προπαγανδιστής Ράκοβιτς σε συνέντευξή του στο Podcast NovASNOM.
Είναι πολύ λυπηρό το γεγονός ότι αυτή η συνέντευξη μεταδόθηκε στη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας και διανεμήθηκε σε πολλά μέσα ενημέρωσης αυτής της χώρας, χωρίς καμία κριτική. Αυτό λέει πολλά…