Με λαμπρότητα εορτάσθηκε η Ημέρα Γεννήσεως του Χριστού από την εν Βουλγαρία Ορθόδοξη Εκκλησία. Τη Θεία Λειτουργία του Αγίου Βασιλείου τέλεσε στον Πατριαρχικό Καθεδρικό Ναό Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι, ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Βουλγαρίας κ.κ. Νεόφυτος.
“Ο κόσμος στον οποίο ζούμε, ανεξάρτητα από την υλική και πολιτιστική του πρόοδο, συνεχίζει σήμερα να είναι ένας κόσμος πόνου και θλίψης, αδικίας και ασέβειας για τον άνθρωπο. Ο Θεός μάς αποκαλύπτεται με τον πιο άμεσο τρόπο στον πλησίον μας που αναζητά και λαχταρά αγάπη και έλεος. Επομένως, ένας κόσμος που παραμελεί και ξεχνά τον άνθρωπο θα είναι αναπόφευκτα ένας που ξεχνά εύκολα και γρήγορα και τον Θεό”, είπε μεταξύ άλλων στο μήνυμά του ο Μακαριώτατος.
Στη Μεγάλη Είσοδο, όταν ο Πατριάρχης Βουλγαρίας μνημονεύει τους Προκαθημένους των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών στο Δίπτυχό του, ο Πατριάρχης Νεόφυτος μνημόνευσε τον Αρχιεπίσκοπο Αχρίδος κ. Στέφανο ως «Μακριώτατο Αρχιέπισκοπο Βορείας Μακεδονίας Στέφανο». Ωστόσο, αυτό είναι κατά παράβαση των Ιερών Κανόνων, επειδή ο Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος κ. Στέφανος δεν είναι προκαθήμενος κατά τόπον Εκκλησίας και ο «Тόμος» που έχει είναι άκυρος, καθώς εκδόθηκε από τη Σερβική Εκκλησία, η οποία δεν έχει το δικαίωμα να εκδίδει Тόμο αυτοκεφαλίας. Μόνο το Οικουμενικό Πατριαρχείο έχει τέτοιο δικαίωμα.
Ωστόσο, στο πνεύμα της ρωσικής εκκλησιολογικής αίρεσης, το Πατριαρχείο Βουλγαρίας αναγνώρησε τον ψευδότομο που παρέδωσε ο Πατριάρχης Σερβίας Πορφύριος. Επίσης, η διατύπωση που επέλεξε ο κ. Νεόφυτος για να μνημονεύει τον Στέφανο είναι χονδροειδές λάθος, αφού οι προκαθήμενοι μνημονεύονται με το όνομα της πόλης που είναι η καθέδρα τους, και όχι της χώρας. Η απόφαση της Συνόδου της εν Βουλγαρία Ορηοδόξου Εκκλησίας και ο σχολιασμός του Doxologia Infonews στο θέμα αυτό δείτε εδώ.
Στο τέλος της Λειτουργίας ο Πατριάρχης κ.κ. Νεόφυτος ευχαρίστησε και ευλόγησε όλους τους συγκεντρωμένους στον ναό.
Το μήνυμα του Πατριάρχη Βουλγαρίας
Στο μήνυμά του για την εορτή των Χριστουγέννων, ο Μακαριώτατος είπε μεταξύ άλλων στον τηλεοπτικό σταθμό BNT1:
“Αυτές τις ώρες της προσδοκίας, παραδοσιακά, οι συγγενείς μαζεύονται σε έναν οικογενειακό κύκλο γύρω από το λιτό τραπέζι, στην άνεση της εστίας του σπιτιού, γιατί αυτή είναι η πιο οικογενειακή εορτή από όλες. Είναι η ημέρα που νιώθουμε πιο δυνατή τη σύνδεση με την οικογένειά μας. Και γι’ αυτό ακριβώς κάθε χρόνο αυτή την ημέρα η Εκκλησία καλεί τους πιστούς της να ανοίξουν τις καρδιές τους σε όλους εκείνους που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στερούνται στέγης, οικογένειας και ανθρώπινης προσοχής, και βρίσκονται αντιμέτωποι με υλικές δυσκολίες, πείνα, δίψα, κρύο. Όλοι αυτοί που στερούνται και δεν θα ζούσαν αληθινά τη γιορτή των Χριστουγέννων αν δεν τους απλώνονταν μια χείρα βοηθείας και δεν ακουγόταν μια λέξη παρηγοριάς.
Στο Ιερό Ευαγγέλιο, ο Κύριος Ιησούς Χριστός μαρτυρεί ξεκάθαρα ότι η φροντίδα για όλους αυτούς είναι ουσιαστικά φροντίδα για τον εαυτό Του: «πείνασα και μου δώσατε να φάω, δίψασα και μου δώσατε να πιω… » (Ματθαίος 25:34). Και το αντίστροφο – η άρνηση να τους δώσεις προσοχή είναι στην πραγματικότητα άρνηση του Ίδιου.
Οι μέρες γύρω από τον εορτασμό της Γέννησης του Χριστού είναι μια ιδιαίτερα κατάλληλη στιγμή για να θυμηθούμε αυτά τα λόγια του Σωτήρος και να προσπαθήσουμε να τα ενσαρκώσουμε με αγάπη και ανιδιοτελή υποστήριξη στους πάσχοντες που είναι πάντα κοντά μας.
Ο κόσμος στον οποίο ζούμε, ανεξάρτητα από την υλική και πολιτιστική του πρόοδο, συνεχίζει σήμερα να είναι ένας κόσμος πόνου και θλίψης, αδικίας και ασέβειας για τον άνθρωπο. Ο Θεός μάς αποκαλύπτεται με τον πιο άμεσο τρόπο στον πλησίον μας που αναζητά και λαχταρά αγάπη και έλεος. Επομένως, ένας κόσμος που παραμελεί και ξεχνά τον άνθρωπο θα είναι αναπόφευκτα ένας που ξεχνά εύκολα και γρήγορα και τον Θεό.
Είθε το φως, η ειρήνη και η αγάπη, που μας έφερε η γέννηση του Χριστού Ιησού, να είναι μαζί μας και το θείο Βρέφος να μας χαρίσει τη χάρη Του!”