Начало » Other languages » Ἑλληνικά » Κρητική και άποψη στην ΔΣΟ (Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας)

Κρητική και άποψη στην ΔΣΟ (Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας)


Γράφει ο Ιωάννης Ορφανουδάκης*

Κρητική και άποψη στην ΔΣΟ (Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας)

Έγραψα σε άρθρο μου πριν αρκετά χρόνια [1] στο οποίο αναρωτιόμουν «Δύναται αυτή η κατάσταση να συνεχιστεί ; Δύναται τα πόδια να σηκώνονται και να χτυπούν το κεφάλι ; Δύναται οι πράξεις ενός προσώπου και της αυλής του να εξακολουθούν να αντιμετωπίζονται στα πλαίσια της κατάστασης οικονομίας ως „μια άλλη άποψη“ ή ακόμα χειρότερα ως „επικρατούσα, πρέπουσα ή ορθή άποψη χάρη πληθυσμιακής υπεροχής“ ή πρέπει επιτέλους να παρθούν δραστικές αποφάσεις στα πλαίσια των κανόνων και να απομονωθεί η Μόσχα, „κάθε Μόσχα“ και κάθε „Μοσχοβίτης“; »

Δυστυχώς οι συνθήκες πλεον επιβάλλουν την ανάγκη να ξαναθέσω το ερώτημα αλλα και να το επεκτείνω και στο θεσμικό επίπεδο ενός Διεθνή Οργανισμού και των ορθοδόξων που συμμετέχουν σε αυτό .

Από ηθικής αλλά κυρίως θεολογικής απόψεως είναι απαράδεκτη η συμμετοχή μελών εθνικών αντιπροσωπειών σε έναν διεθνή οργανισμό που θέλει μεν να υπηρετεί την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία αλλά σε αυτήν συμμετέχουν τώρα ή στο μέλλον πρόσωπα, που ανήκουν στις τάξεις Εκκλησιών που επέλεξαν την ρήξη με την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία , την παράδοση και τους Ιερούς Κανόνες .

Στο πλαίσιο αυτό εκτιμώ πως η ελληνικής ιδέας, δράση και πρωτοβουλία ίδρυσης της ΔΣΟ που σε άλλες εποχές φάνταζε επίκαιρη και ήταν στο σωστό δρόμο έχει πλέον αποτύχει .

Δύο είναι οι λύσεις:

α) Η διάλυση της ΔΣΟ ή
β) Η διαγραφή αντιπροσωπειών που ανήκουν στις τάξεις Εκκλησιών που επέλεξαν την „αυτοαπομόνωση“ και „αυτόδιαγραφή“ από το Σώμα της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, καθώς η Εκκλησία τους τέλεσε και τελεί „εγκληματικές“ ενέργειες που θέτουν εαυτόν εκτός κανονικότητας

Κάθε περαιτέρω, ανάλυση ή πρωτοβουλία όχι μόνο δεν μπορεί να εξυπηρετήσει με τα σημερινά δεδομένα την Ορθοδοξία αλλά νομιμοποιεί εκούσια ή ακούσια ενέργειες εισπήδησης σε βάρος Εκκλησιαστικών Δικαιοδοσιών (με όρους κοσμικούς, ενέργειες εισβολής, και μελλοντικής κατοχής).

Πριν την απόφαση δημιουργίας Εξαρχίας της Ρωσικής Εκκλησίας στην Αφρική θα μπορούσα να δω και μια τρίτη λύση .

Αυτή της αποχώρησης των μελών Εθνικών αντιπροσωπειών από την ΔΣΟ Ελληνόφωνων και άλλων ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τις παράλογες απαιτήσεις και ενέργειες της Ρωσικής Εκκλησίας ή την αναστολή των εργασιών της .

Τώρα όμως όχι .

Είναι σαφέστατη η επιθετική κίνηση που προβάλλει η Εκκλησία της Ρωσίας και εκτός από Θεολογική, η απάντηση οφείλει να είναι και θεσμική – πολιτική στα πλαίσια κανόνων.

Πρέπει να γίνει κατανοητό σε όλη την Οικουμένη και είναι η στιγμή που και οι Εθνικές αντιπροσωπείες πρέπει να ανταποκριθούν στην προσβολή και τον εμπαιγμό που υφίσταται η κανονικότητα και η Παράδοση της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας με τις ενέργειες όπως αυτές που από το 2016 αλλά και πριν δρομολογεί η Ρωσικός Εθνοφυλετισμός και να τοποθετηθούν ανοικτά .

Καθώς είναι επίκαιρο, δεν μπορεί να μιλάμε από κοινού οι ορθόδοξοι και οι „Ρώσοορθοδοξοι“ για προστασία και διατήρηση του χριστιανικού στοιχείου , των μνημείων και την ασφάλεια των χριστιανών στην Μέση Ανατολή και την Ιερουσαλήμ .

Αυτό θα μπορούσε να συμβεί αν είχαμε όλοι τους ίδιους σκοπούς . Γνωρίζουμε όμως όλοι – και δεν το κρύβει άλλωστε η ρωσική πλευρά – τους διαφορετικούς σκοπούς που υπηρετεί η Ρωσική «Εκκλησία», σε αντίθεση με την υγιή Ορθοδοξία και ποια μπορεί να είναι η προστασία και η ασφάλεια που μπορεί να προσφέρει σε εκείνες τις περιοχές και ποιο το τίμημα που θα πρέπει να πληρώσουν αυτές οι κοινότητες , το πατριαρχείο των Ιεροσολύμων και οι χριστιανοί της Μέσης Ανατολής για αυτή την προστασία .

Οι ελληνόφωνες Εκκλησίες (και όχι επειδή είναι ελληνόφωνες αλλά ως εκφραστές της εκκλησιαστικής παράδοσης που κατά βάση ήταν στην ελληνική και αργότερα στην Λατινική ) και οι άλλες Εκκλησίες που συσπειρώνονται γύρω από την υγιή ορθοδοξία έχουν και την πείρα , και τις δυνατότητες αλλά κυρίως την υποχρέωση να παρέχουν αυτή την προστασία και στην μακραίωνη ιστορία τους απέδειξαν πως πάντα τα κατάφερναν .

Τολμώ λοιπόν να πω πως, όσο και αν ακούγεται παράξενο σε ορισμένους πως η μόνη έξωθεν βοήθεια για την υγιή ορθοδοξία σε επίπεδο διατήρησης , ασφαλείας και προστασίας του Χριστιανικού στοιχείου της Μέσης Ανατολής και της Ιερουσαλήμ είναι η Δυτική (Καθολική) Εκκλησία η οποία αντιλαμβάνεται και αυτη τον ρόλο της στην Οικουμένη μετά την Β’ Βατικανή Σύνοδο ως αυτό που πρέπει να είναι , παρά τα ιστορικά και τραγικά της λάθη . Επουδενί όμως οι Ρωσική Εκκλησία και οι ακόλουθοί της .

Το ίδιο πλέον οφείλουν να αντιληφθούν και τα μέλη των εθνικών αντιπροσωπειών πριν είναι πολύ αργά .


[1] 9/18/2018

ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΜΟΣΧΑΣ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΡΟΤΥΠΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΦΡΟΝΗΜΑΤΟΣ http://fanarion.blogspot.com/2018/09/blog-post_53.html

* ΑΓΥ Ιωάννης Ορφανουδάκης(-Φώσκολος) OFS – Δυτική Δογματική Θεολογία, Κανονικό Δίκαιο, Σημειωτική της Βίβλου CSF, πανεπιστημιακού υποτρόφου του ΙΚΥ στο τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΕΚΠΑ, αρθρογράφου και μέλους της Futurium δεξαμενής σκέψης (think tank) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Βρυξέλλες

Support Doxologia Infonews to continue receiving quality church, religious news

Donate to Doxologia Infonews. Your support is invaluable to us. Thank you!

BANK: Eurobank Bulgaria AD (Postbank)

IBAN: BG46BPBI88984030687601

or through PayPal