Начало » Other languages » Ἑλληνικά » Οψεις του εθνοφυλετισμού των ορθοδόξων αράβων από τα μέσα του 19ου αιώνα έως τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ο ενεργός ρόλος της Ρωσίας

Οψεις του εθνοφυλετισμού των ορθοδόξων αράβων από τα μέσα του 19ου αιώνα έως τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ο ενεργός ρόλος της Ρωσίας

του Αρχιμανδρίτου Ρωμανού Αναστασιάδη

Για να δει κανείς πώς οι Ρώσοι έβαλαν τα θεμέλια της διάσπασης της Ορθοδοξίας, ως εμπνευστές της αιρέσεως του Εθνοφυλετισμού, ήδη από τον 19ο αιώνα, αλλά και τα δικά μας λάθη που άφησαν το περιθώριο στους Ρώσους να ενθαρρύνουν αυτόν τον εθνοφυλετισμό, ιδιαίτερα στους Ορθοδόξους της Συρίας και Παλαιστίνης, συστήνω τη Μεταπτυχιακή Διατριβή της Ελένης π. Στόικου, με τίτλο

„ΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΦΥΛΕΤΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΑΡΑΒΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ ΕΩΣ ΤΟΝ Α΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠOΛΕΜΟ“.

Από του πρoσωπικού προφίλ του στο facebook:

Στη Διατριβή αυτή, μεταξύ άλλων, αποδεικνύεται μέσα από τις ιστορικές πηγές ότι οι Αραβορθόδοξοι της Συρίας και της Παλαιστίνης „εντάσσονταν στη σφαίρα του Ελληνισμού της «καθ’ ημάς Ανατολής» και αποτελούσαν σημαντικό μέρος του προβληματισμού της εποχής για τα εθνικά ζητήματα“. Επίσης, ότι „η πεποίθηση ότι οι ορθόδοξοι πληθυσμοί της Συρίας και της Παλαιστίνης είναι ελληνικοί και επομένως έχουν θέση στα ελληνικά εθνικά οράματα αποτέλεσε την ιδεολογική βάση πάνω στην οποία στηρίχτηκαν όλοι οι μετέπειτα χαρακτηρισμοί και τα στερεότυπα που αποδόθηκαν στους πληθυσμούς αυτούς“, και ότι „Η πλειοψηφία των συγγραφέων, εναρμονιζόμενοι με τη θεωρία του Καρολίδη, αντιμετώπιζε τους ορθόδοξους Άραβες των περιοχών αυτών ως Έλληνες.

Ο Χρυσόστομος Παπαδόπουλος τους αποκαλούσε «ετερόφωνους αδελφούς, απωλέσαντες την πάτριον γλώσσαν». Ο John αναγνώριζε ότι στις φλέβες τους «ρέει αρκετή δόσις ελληνικού αίματος». Ο Kαζάζης έγραφε στα 1901 ότι «οι σημερινοί κάτοικοι της Παλαιστίνης δεν είνε Άραβες, αλλ’ είνε Έλληνες αραβόφωνοι, όπως είναι τουρκόφωνοι Έλληνες τοσούτοι πληθυσμοί εν τη Μ. Ασία». Αντίστοιχα και ο Καλλίμαχος Π. Δ. δήλωνε εμφατικά πως «οι Αραβόφωνοι είνε Έλληνες και ως προς ομοφύλους οφείλωμεν να πολιτευθώμεν. Είνε οιονεί οι Κουτσόβλαχοι της Συρίας». Αλλά και πολλοί εντόπιοι αυτό-προσδιορίζονταν ως κομμάτι του «Γένους των Ρωμαίων», που όπως είδαμε, ταυτιζόταν με τον Ελληνισμό και το ελληνικό έθνος. Σε λόγο που έδωσε στον καθολικό ναό των Αθηνών το 1908 ο μελχίτης ιερέας Πολύκαρπος Καττάν συντάχθηκε πλήρως με την άποψη της ελληνικής καταγωγής των Αραβοφώνων της Συρίας και υποστήριξε ότι με την εξάπλωση του Χριστιανισμού ο ελληνικός πολιτισμός της Συρίας μετατράπηκε συλλήβδην σε «ελληνικόν χριστιανικόν πολιτισμόν», ο οποίος επέζησε μέχρι σήμερα, με μία μόνο διαφορά, τη γλώσσα“…

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄

Ο ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΟ 19ο ΑΙΩΝΑ

1.1. Η γένεση του βαλκανικού εθνικισμού.

1.2. Η γένεση του πρώιμου αραβικού εθνικισμού στην Αίγυπτο και τα συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων στη Μέση Ανατολή.

1.3. Η διάδοση του πρώιμου αραβικού εθνικισμού στη Συρία.

1.4. Κοινά χαρακτηριστικά.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄

Η ΡΩΣΙΑ ΩΣ ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΒΟΥΛΓΑΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΑΡΑΒΩΝ.

2.1. Παράμετροι της ρωσικής πολιτικής στα Βαλκάνια και στη Μέση Ανατολή.

2.2. Η περίπτωση των Βουλγάρων.

2.3. Η περίπτωση των ορθοδόξων Αράβων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄

ΤΟ ΑΝΤΙΟΧΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

3.1. Η εξέλιξη του Χριστιανισμού στη Συρία από την οθωμανική κατάκτηση έως τα μέσα του 19ου αιώνα.

3.2. Το τέλος της ελληνικής κυριαρχίας στο Πατριαρχείο Αντιοχείας.

3.3. Η άνοδος του πρώτου άραβα Πατριάρχη στο θρόνο Αντιοχείας.

3.4. Το Μητροπολιτικό Ζήτημα Ταρσού-Αδάνων και Μερσίνης.

3.5. Η άνοδος του Γρηγορίου Χαντάντ στο θρόνο Αντιοχείας.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

4.1. Η εξέλιξη της εκκλησίας Ιεροσολύμων από την ίδρυσή της έως τις αρχές του 19ου αιώνα και ο ιδιότυπος χαρακτήρας της Αγιοταφικής Αδελφότητας.

4.2. Οι εξελίξεις στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων από την περίοδο της αιγυπτιακής κατάκτησης (1831-1840) έως την πατριαρχική κρίση του 1872.

4.3. Η πατριαρχική κρίση του 1872 και η εκθρόνιση του Κυρίλλου Β΄.

4.4. Η αποκρυστάλλωση των αραβικών διεκδικήσεων και η εμπλοκή της ελληνικής διπλωματίας.

4.5. Η κρίση του 1909 και η πρώτη αποκήρυξη του Πατριάρχη Δαμιανού.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε΄

ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΦΟΡΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ

5.1. Αθήνα, Αλεξάνδρεια, Κωνσταντινούπολη.

5.2. Το «σχήμα» Καρολίδη.

5.3. Τα «ελληνικά δίκαια» επί των Αγίων Τόπων.

5.4. «Ορθόδοξοι Άραβες» ή «αραβόφωνοι Έλληνες»; «Χύδην λαός» ή «ετερόφωνοι αδελφοί»;

5.5. Η Ρωσική Πολιτική, η Παλαιστίνεια Εταιρεία και ο «Συριακός Βουλγαρισμός».

5.6. Αντιδράσεις και προτάσεις επί του Αντιοχικού και του Ιεροσολυμητικού ζητήματος.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

________________

Μπορείτε να κατεβάσετε και να διαβάσετε την Διατριβή σε μορφή PDF, από το σύνδεσμο:

Support Doxologia Infonews to continue receiving quality church, religious news

Donate to Doxologia Infonews. Your support is invaluable to us. Thank you!

BANK: Eurobank Bulgaria AD (Postbank)

IBAN: BG46BPBI88984030687601

or through PayPal