Μητροπολίτης Φαναρίου προς Ερντογάν: Να διαβάσετε από τους Μύθους του Αισώπου την ιστορία με τον θεό Πόλεμο και την θεά Ύβρη

Κύριε Πρόεδρε της φίλης Χώρας της Τουρκίας,

Άκουσα το λόγο του Νομπελίστα ποιητή, και έτσι, ταξίδεψα στις θάλασσες και έφτασα στην Αγία Πόλη του Βυζαντίου (Ουίλιαμ Μπά-τλερ Γέιτς, Ιρλανδός ποιητής, Νόμπελ 1923).

Στις φιέστες που οργανώσατε μπροστά στην Αγιά Σοφιά, που βεβήλωσαν αισθητικά το μνημείο, – (η Γερμανίδα Καγκελλάριος κα Μέρκελ μπορεί να σας εξηγήσει καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον τον γερμανικό όρο «κιτς»)-  ξεχάσατε κάτι πολύ σπουδαίο: την Αγιά Σοφιά την έχτισαν Έλληνες και μάλιστα ο Ανθέμιος ο Τραλλεύς και ο Ισίδωρος ο Μιλήσιος.

Και επειδή η ιστορία είναι ανοιχτή στα χέρια του Θεού, ό,τι είναι αδύνατο για τους ανθρώπους, θα το κάνει ο Θεός.

Τελειώνοντας, ως Έλληνας πολίτης, το σύντομο σχόλιό μου, σας συνιστώ να διαβάσετε από τους Μύθους του Αισώπου την ιστορία με τον θεό Πόλεμο και την θεά Ύβρη. Θα διδαχθείτε πολλά!

Με τιμή

+Ο Μητροπολίτης Φαναρίου Αγαθάγγελος

Γενικός Διευθυντής Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος

*

Οι άνθρωποι πίσω από την κατασκευή της Αγιασοφιάς, Ανθέμιος και Ισίδωρος, δια χειρός του μεγάλου Έλληνα ζωγράφου Νίκου Εγγονόπουλου

Πηγή: Ορθοδοξία INFO


Πόλεμος καὶ Ὕβρις

Αἰσώπου Μῦθοι

Θεοὶ πάντες ἔγημαν ἣν ἕκαστος εἴληφεν ἐν κλήρῳ. Πόλεμος παρῆν ἐσχάτῳ κλήρῳ· Ὕβριν δὲ μόνην κατέλαβεν· ταύτης περισσῶς ἐρασθεὶς ἔγημεν. Ἐπακολουθεῖ δὲ αὐτῇ πανταχοῦ βαδιζούσῃ. Ὅτι ἔνθα ἂν προέλθῃ ὕβρις ἢ ἐν πόλει ἢ ἐν ἔθνεσι, πόλεμος καὶ μάχαι εὐθὺς μετ᾿ αὐτὴν ἀκολουθεῖ.

Στα νέα Ελληνικά

Οι αρχαίοι Έλληνες, όπως κ οι Ινδοί, πίστευαν οτι ο κάθε θεός έχει τη σύζυγότου. Ο μύθος αυτός λέει οτι με κλήρο απέκτησε ο κάθε θεός τη σύζυγότου, κ τελευταίος έμεινε ο θεός Πόλεμος: αυτός πήρε για σύζυγότου την τελευταία θεά που είχε απομείνει: την Ύβρι. Κ την αγαπά πάρα πολύ: όπου βρίσκεται η Ύβρις, εκεί έρχεται απο πίσω κ ο Πόλεμος. Κ έτσι, σε όποια πόλη (κράτος) εκδηλώνεται μεγάλη ύβρις, εκεί ακολουθεί κ πόλεμος.

Θα πρέπει όμως να εξηγήσουμε τί είναι ύβρις. Για τους αρχαίους δέν είναι αυτό που ονομάζουμε σήμερα „ύβρη“ ή βρισιά. Ύβρις στα αρχαία σημαίνει μεγάλος εγωισμός, που κάνει τον άνθρωπο να εκδηλώνει ασέβεια προς το Θεό, προς τον παντοτινό ηθικό νόμο, προς τα πλάσματα του Θεού κ προς τη φύση.

Όποιος άνθρωπος γνωρίζει ποιός είναι ο ηθικός νόμος ωστε ανάλογα να συμμαζεύει τον εγωισμότου, πρέπει σύμφωνα με τον παντοτινό ηθικό νόμο να βαδίζει.

Και όποιος δέν γνωρίζει τον παντοτινό ηθικό νόμο, πρέπει να μελετά και να τον μαθαίνει.


ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ

Αυτή δεν είναι χώρα για τους γέρους.

 Αγκαλιασμένοι νέοι, πουλιά στα δέντρα

– ετούτες οι φθαρτές γενιές-  γεμάτες

με ψάρια θάλασσες, θηράματα και σάρκες 

υμνούν  ο, τι γεννιέται και πεθαίνει κι όλοι,

στην μουσική πιασμένοι των αισθήσεων,

του αγέραστου νου τα μνημεία καταφρονούνε.

 *

Ο γέρος είναι κάτι τιποτένιο,

ένα κουρέλι  πάνω στο μπαστούνι,

εκτός κι αν η ψυχή χειροκροτήσει,

και μ’ όλη την πνοή της τραγουδήσει

για κάθε σκίσιμο στο γήινο ένδυμά της.

Κι αυτό  δεν είναι ωδείο αλλά μελέτη

πια των μνημείων του δικού της μεγαλείου.

Για αυτό ταξίδεψα στις θάλασσες και πήγα

στην Άγια πολιτεία  του Βυζαντίου.

 *

Σοφοί στην Άγια μέσα φλόγα του Θεού,

σαν τα χρυσά ψηφιδωτά του τοίχου,

βγείτε απ’ την Άγια φλόγα και στροβιλιστείτε,

και μάθετε τραγούδι την ψυχή μου.

Κάψτε την άρρωστη απ’ τους πόθους της καρδιά μου,

και στο θνητό και τ’ άγνωστό της ζώο δεμένη,

και συγκεντρώστε με όλον

μες το τεχνούργημα της αιωνιότητας.

*

Κι έξω απ’ τη φύση,  δεν θα ξαναπάρω

από τη φύση την ενσώματη μορφή μου

 αλλά μορφή καθώς αυτές που φτιάχνουν

οι Έλληνες χρυσοχόοι με μάλαμα και σμάλτο

για να κρατήσουν ξύπνιο κάποιον βασιλέα·

ή βάζουν σε χρυσό κλαδί να τραγουδήσει

στους άρχοντες και τις κυρίες του Βυζαντίου

για αυτά που πέρασαν, περνούνε και θα ‘ρθούνε».

1927

✎ КОМЕНТАРИ • COMMENTS ✎